Włókniaki miękkie – charakterystyka

Włókniaki miękkie są nowotworem skóry, rozwijającym się z tkanki łącznej włóknistej. Ten rodzaj nowotworu jest łagodny i nie ulega zezłośliwieniu, nie stanowi więc zagrożenia dla życia i zdrowia pacjenta, choć bywa problemem estetycznym.

Włókniaki miękkie charakteryzują się kulistym lub workowatym kształtem i barwą koloru skóry lub ciemniejszą. Włókniaki miękkie zazwyczaj występują w skupiskach, a uciskane palcami dają się wgnieść pod skórę. Guzy, bądź guzki mogą rozwijać się bezpośrednio ze skóry, ale mogą również być połączone ze skórą za pomocą pasma tkanki.

Diagnostyka różnicująca włókniaków miękkich

 

W diagnostyce różnicującej należy odróżnić włókniaki miękkie od innych zmian skórnych, takich jak  znamiona skórne w kolorze ciała i nerwiakowłókniaki. Do włókniaków miękkich zalicza się włókniaka starczego, włókniste grudki oraz włókniaki powstałe w wyniku mięśniakowłókniakowatości dziecięcej. W przypadku wątpliwości diagnostycznych, rozstrzygającym jest badanie histopatologiczne.

 

Obraz histopatologiczny poszczególnych odmian włókniaków miękkich

 

Obraz histopatologiczny włókniaka starczego to występowanie w naskórku akantozy z papillomatozą przy braku zmian w skórze właściwej. Ponadto, w niektórych przypadkach tej odmiany włókniaka, występuje zwiększona ilość tkanki oraz naczyń krwionośnych. Jednocześnie obserwuje się mniejszą liczbę włókien elastycznych.

Charakterystyczne zmiany w obrębie tkanek i komórek dla włóknistych grudek to prawidłowy naskórek, niekiedy z nasilonym zabarwieniem warstwy podstawnej oraz wzmożoną proliferacją naczyń.

W przypadku mięśniakowłókniakowatości dziecięcej w badaniu mikroskopowym zaobserwować można, w skórze właściwej oraz w innych tkankach, guzki z komórek wrzecionowatych. Komórki są wrzecionowate i pod mikroskopem przypominają komórki mięśnia gładkiego, występując zwykle w obrębie naczyń krwionośnych.

 

Leczenie włókniaków miękkich       

                                                                                                                                                          

Włókniaki starcze najłatwiej usunąć poprzez wycięcie chirurgiczne, za pomocą elektrokoagulacji, ścięcia nożyczkami lub metodą kriochirurgii czy lasera. Można stosować inne metody niszczenia tego rodzaju włókniaka, ale wiąże się to z większym ryzykiem pozostania blizny.

W przypadku mięśniakowłókniakowatości dziecięcej zmian powierzchownych nie usuwa się, gdyż mają one tendencję do samoistnego cofania się. W przypadku włókniaków u dorosłych zmiany dosyć często są jednak wycinane na życzenie pacjenta – ze względów estetycznych.

 

 

 

Sprawdź też:

Włókniaki miękkie – charakterystyka

Włókniaki miękkie są nowotworem skóry, rozwijającym się z tkanki łącznej włóknistej. Ten rodzaj…

Czytaj artykuł

Jak rozpoznać i badać świąd

Świąd skóry ma różnorodne przyczyny: może towarzyszyć chorobom skóry, zakażeniom pasożytniczym, alergiom, chorobom…

Czytaj artykuł

Łuszczyca – przyczyny choroby

Uważa się, że istotą łuszczycy jest nadmierna liczba podziałów keratynocytów w warstwie podstawnej naskórka,…

Czytaj artykuł